Opublikowano aktualizację normy EN ISO 15614-2, dotyczącej kwalifikowania technologii spawania aluminium i jego stopów. Nowa wersja wprowadza doprecyzowania oraz zmiany, których celem jest ujednolicenie interpretacji wymagań i lepsze dostosowanie normy do praktyki przemysłowej.
#14 Zmiany w normie EN ISO 15614-2 – co warto wiedzieć?
Opublikowano aktualizację normy EN ISO 15614-2, dotyczącej kwalifikowania technologii spawania aluminium i jego stopów. Nowa wersja wprowadza doprecyzowania oraz zmiany, których celem jest ujednolicenie interpretacji wymagań i lepsze dostosowanie normy do praktyki przemysłowej.
Poniżej zestawienie istotnych zmian w EN ISO 15614-2, które mają praktyczne znaczenie przy kwalifikowaniu technologii spawania aluminium i jego stopów:
Najważniejsze istotne zmiany
- Doprecyzowanie grup materiałowych
Uporządkowano przyporządkowanie stopów aluminium do grup i podgrup, co ma bezpośredni wpływ na zakres kwalifikacji i możliwość ich rozszerzania. - Zmiany w zakresie kwalifikowanych grubości
Zmieniono lub doprecyzowano zasady kwalifikowania minimalnych i maksymalnych grubości materiału podstawowego oraz spoiny, ograniczając dotychczasowe niejednoznaczności interpretacyjne. - Nowe i zmodyfikowane wymagania badań niszczących
Uściślono wymagania dotyczące liczby, rodzaju i lokalizacji próbek do badań (np. próby zginania, makrostruktura), w tym warunki ich uznania. - Doprecyzowanie zakresu kwalifikacji pozycji spawania
Wprowadzono jaśniejsze zasady przenoszenia kwalifikacji pomiędzy pozycjami spawania, szczególnie dla złączy blach i rur. - Ujednolicenie zapisów z innymi częściami serii EN ISO 15614
Norma została lepiej zsynchronizowana z pozostałymi częściami serii, co zmniejsza ryzyko sprzecznych interpretacji w systemach jakości. - Zmiany redakcyjne wpływające na interpretację
Choć część zmian ma charakter formalny, wpływają one na sposób interpretacji zapisów, zwłaszcza w dokumentacji WPQR i podczas auditów.
Co to oznacza w praktyce?
Zmiany mogą wymagać:
- ponownej analizy istniejących WPQR,
- ostrożniejszego rozszerzania zakresów kwalifikacji,
- aktualizacji procedur wewnętrznych i szkoleń personelu.
Nowa edycja normy kładzie większy nacisk na jednoznaczność i porównywalność kwalifikacji technologii spawania aluminium.
Zmiany te mogą mieć wpływ na sposób kwalifikowania technologii spawania w zakładach produkcyjnych oraz na ocenę istniejących kwalifikacji. Zaleca się weryfikację obowiązujących WPQR pod kątem zgodności z nową edycją normy oraz uwzględnienie zmian przy planowaniu nowych kwalifikacji.
Aktualizacja normy to kolejny krok w kierunku podniesienia jakości i powtarzalności procesów spawania aluminium.
